مایکل فلپس پرافتخارترین المپین تاریخ و یکی از بزرگترین ورزشکاران تمام ادوار به شمار میرود. او از هفتسالگی شنا را آغاز کرد و خیلی زود استعداد خارقالعادهاش در مادههای پروانه و مختلط انفرادی آشکار شد. فلپس در ۱۱ سالگی زیر نظر باب بومن تمرینات حرفهای خود را آغاز کرد؛ همکاریای که نزدیک به سه دهه ادامه یافت و یکی از موفقترین زوجهای مربی–ورزشکار تاریخ ورزش را شکل داد.
او در تنها ۱۵ سالگی به تیم ملی آمریکا راه یافت و در المپیک سیدنی ۲۰۰۰، جوانترین شناگر مرد آمریکا در ۶۸ سال گذشته شد. اگرچه در آن مسابقات مدالی کسب نکرد، اما تنها یک سال بعد با شکستن رکورد جهانی ۲۰۰ متر پروانه، به جوانترین رکورددار جهان در تاریخ شنا تبدیل شد.
نقطه اوج دوران حرفهای فلپس در المپیک پکن ۲۰۰۸ رقم خورد؛ جایی که با کسب ۸ مدال طلای المپیک در یک دوره، رکورد تاریخی مارک اسپیتز را شکست و یکی از ماندگارترین دستاوردهای تاریخ ورزش را به ثبت رساند. او در بسیاری از این رقابتها رکوردهای جهانی را نیز جابهجا کرد و تسلط بینظیری بر شنای جهان به نمایش گذاشت.
فلپس در المپیکهای آتن ۲۰۰۴، لندن ۲۰۱۲ و ریو ۲۰۱۶ نیز ستاره اصلی استخر بود. او پس از بازنشستگی موقت در سال ۲۰۱۲، دوباره به میادین بازگشت و در ریو ۲۰۱۶ پنج مدال طلای دیگر و یک نقره به دست آورد تا با مجموع ۲۸ مدال المپیک (۲۳ طلا، ۳ نقره و ۲ برنز)، دستنیافتنیترین رکورد تاریخ بازیهای المپیک را ثبت کند.
در مسابقات جهانی نیز فلپس سالها سلطه مطلق داشت و با کسب ۲۶ مدال طلای جهان، رکوردهای متعددی را به نام خود ثبت کرد. او در طول دوران حرفهای خود ۳۹ رکورد جهانی را شکست یا ثبت کرد و استانداردهای جدیدی در شنا ایجاد نمود.
پس از خداحافظی، فلپس به یکی از مهمترین چهرههای سلامت روان در ورزش تبدیل شد. او با صراحت درباره مبارزه خود با افسردگی سخن گفته و از طریق بنیاد مایکل فلپس، در زمینه آموزش شنا، ایمنی در آب و سلامت روان فعالیت گستردهای دارد.
هنوز نظری ثبت نشده — اولین نفر باشید.