اخبار و رویدادها

لس‌آنجلس ۲۰۲۸ از همین حالا بازی را عوض کرده است؛ راهنمای کامل سهمیه‌های تازه شنا و آب‌های آزاد

2026/11/08 · 4 بازدید
نظام تازه لس‌آنجلس ۲۰۲۸ را باید در سه سطح خواند: ورزشکار چگونه وارد سهمیهٔ کل می‌شود؛ در چه ماده‌هایی اجازهٔ مسابقه دارد؛ کمیتهٔ ملی المپیک کشورش چه نقشی دارد.

در ظاهر، راه المپیک برای یک شناگر ساده است: زمان خوبی ثبت کن و به تیم ملی برس. در عمل، لس‌آنجلس ۲۰۲۸ این معادله را پیچیده‌تر کرده است. شش مادهٔ تازه وارد برنامه شده‌اند، تعداد رقابت‌های شنای استخر به رکورد ۴۱ ماده رسیده و در همان حال سقف کل ورزشکاران استخر ۸۳۰ نفر تعیین شده است؛ ۲۲ نفر کمتر از سهمیهٔ شنای پاریس ۲۰۲۴. بنابراین هر رکورد سریع الزاماً یک صندلی مستقل در هواپیمای لس‌آنجلس نمی‌سازد.

تصویر بزرگ: ۸۳۰ سهمیه برای استخر، ۴۴ سهمیه برای آب‌های آزاد

World Aquatics برای شنای استخر سقف ۸۳۰ ورزشکار را در نظر گرفته است. این گروه در ۲۰ مادهٔ مردان، ۲۰ مادهٔ زنان و یک ماده امدادی مختلط رقابت می‌کنند. شش مادهٔ ۵۰ متر کرال پشت، قورباغه و پروانه برای زنان و مردان برای نخستین بار مدال المپیک خواهند داشت؛ ۵۰ متر آزاد از قبل در برنامه بود.

آب‌های آزاد پروندهٔ جداگانه‌ای دارد: ۲۲ زن و ۲۲ مرد، در مجموع ۴۴ سهمیه برای مسابقهٔ ۱۰ کیلومتر. هر کمیتهٔ ملی المپیک حداکثر می‌تواند دو ورزشکار زن و دو ورزشکار مرد در این رشته داشته باشد. سهمیه‌های اصلی آب‌های آزاد به نام ورزشکار صادر می‌شوند، نه صرفاً به نام کشور؛ پس جایگزینی آزادانهٔ صاحب سهمیه با فرد دیگر اصل نیست و باید دقیقاً مطابق مقررات انجام شود.

تقویم کلیدی شنا؛ از مارس ۲۰۲۷ تا ژوئن ۲۰۲۸

بازهٔ ثبت زمان‌های معتبر شنای استخر از ۱ مارس ۲۰۲۷ آغاز می‌شود و تا پایان ۱۸ ژوئن ۲۰۲۸ ادامه دارد. فقط رکوردهایی پذیرفته می‌شوند که در مسابقات مورد تأیید World Aquatics و در همین بازه ثبت شده باشند. مسابقات جهانی بوداپست ۲۰۲۷ برای ماده‌های امدادی نقش مستقیم دارد و جام جهانی ۲۰۲۷ دروازهٔ اختصاصی شش مادهٔ ۵۰ متر تازه خواهد بود.

پس از پایان بازه، چند مهلت بسیار فشرده وجود دارد: کشورها باید تا ۱۹ ژوئن ورزشکاران دارای استاندارد A و شناگران اضافهٔ ماده‌های امدادی را تأیید کنند؛ دعوت‌های استاندارد B و بازتخصیص سهمیه‌های خالی میان ۲۰ تا ۲۴ ژوئن انجام می‌شود؛ و ۲۶ ژوئن ۲۰۲۸ آخرین مهلت ثبت ورزشی بازی‌هاست. یعنی میان آخرین فرصت رکوردگیری و بسته‌شدن فهرست نهایی فقط چند روز فاصله وجود دارد.

استاندارد A و B؛ یک حرف، دو معنای کاملاً متفاوت

استاندارد A مسیر مستقیم است. اگر ورزشکار در یک ماده به زمان A برسد، برای همان ماده سهمیه می‌گیرد؛ البته به شرط آنکه کمیتهٔ ملی المپیک او را وارد مسابقات کند و سقف دو ورزشکار از هر کشور در هر ماده رعایت شود. خود رکورد A جای تصمیم نهایی کشور را نمی‌گیرد، اما World Aquatics از نظر سهمیه او را واجد مسیر مستقیم می‌شناسد.

استاندارد B دقیقاً یک درصد کندتر از زمان A هر ماده تعریف شده، ولی رسیدن به آن دعوت قطعی نیست. پس از شمارش دارندگان A، سهمیه‌های مستقیم ۵۰ مترهای تازه، شناگران اضافهٔ ماده امدادی و سهمیه‌های همگانی، اگر هنوز از سقف ۸۳۰ نفر جا باقی مانده باشد، World Aquatics بر اساس رتبه‌بندی اصلاح‌شده از دارندگان B دعوت می‌کند. اگر سقف از مسیرهای دیگر پر شود، ممکن است هیچ دعوت B صادر نشود.

این تفاوت برای برنامه‌ریزی مربی حیاتی است. زمان B باید به‌عنوان «ورود به صف دعوت» دیده شود، نه بلیت قطعی. موقعیت ورزشکار در رتبه‌بندی جهانی، تعداد شناگران واجد شرایط از کشور خودش، ماده‌های دیگری که در آن‌ها سهمیه دارد و فضای باقی‌مانده در سقف کل، همگی روی دعوت اثر می‌گذارند.

یک امتیاز کمتر دیده‌شده: مادهٔ اضافه برای شناگر سهمیه‌گرفته

مقررات اجازه می‌دهد شناگری که فقط در یک ماده استاندارد A گرفته، در یک مادهٔ انفرادی دیگر نیز مسابقه دهد؛ حتی اگر استاندارد زمانی آن مادهٔ دوم را نداشته باشد، به شرط رعایت سقف دو نفر برای کشور. برای شناگری که با B دعوت شده و فقط یک B دارد نیز امکان مشابهی پیش‌بینی شده است. این بند انعطاف می‌سازد، اما انتخاب مادهٔ دوم همچنان در اختیار کشور و تحت محدودیت‌های ورود است.

اگر ورزشکار در دو یا چند ماده استاندارد B داشته باشد و از مسیر B دعوت شود، می‌تواند در آن ماده‌ها نیز وارد شود. دربارهٔ ۵۰ مترهای تازه، شرط‌های ویژه اعمال می‌شود و معمولاً ورزشکار باید یا سهمیهٔ مستقیم همان ماده را از جام جهانی گرفته باشد، یا از مسیر دیگری داخل سقف ۸۳۰ نفر قرار گرفته و حداقل زمان ویژهٔ آن ۵۰ متر را ثبت کرده باشد.

شش مادهٔ تازه؛ جام جهانی ۲۰۲۷ به یک انتخابی المپیک تبدیل می‌شود

برای ۵۰ متر کرال پشت، قورباغه و پروانهٔ زنان و مردان، در هر ماده شش سهمیهٔ مستقیم از جام جهانی ۲۰۲۷ توزیع می‌شود. در سه ایستگاه جام جهانی، در هر ایستگاه دو مادهٔ تازه برگزار خواهد شد. شش نفر اول فینال هر ماده سهمیهٔ مستقیم به نام خود می‌گیرند؛ در تساوی رتبهٔ ششم، همهٔ افراد مساوی مشمول پیشنهاد سهمیه می‌شوند، هرچند سقف کشوری همچنان برقرار است.

قالب مسابقه نیز غیرمعمول و چندمرحله‌ای است: ورودی مقدماتی محدودیت کلی ندارد؛ ۳۲ نفر به یک‌چهارم نهایی، ۱۶ نفر به نیمه‌نهایی و هشت نفر به فینال می‌رسند. در مسیر صعود، محدودیت تعداد ورزشکار از هر کشور اعمال می‌شود: حداکثر چهار نفر در یک‌چهارم نهایی و دو نفر در نیمه‌نهایی و فینال. این ساختار، جام جهانی را از یک تور امتیازی به رقابتی شبیه انتخابی مستقیم المپیک تبدیل می‌کند.

راه دوم برای حضور در این ۵۰ مترها آن است که شناگر از قبل با A، دعوت B، سهمیهٔ ماده امدادی یا سهمیهٔ همگانی وارد گروه ۸۳۰ نفر شده باشد. در بیشتر این مسیرها باید حداقل زمان اختصاصی مادهٔ تازه را نیز ثبت کرده باشد. بنابراین ممکن است ورزشکاری در رده‌بندی جهانی ۵۰ متر بسیار بالا باشد، اما اگر جزو شش سهمیهٔ جام جهانی نباشد و از ماده‌ای دیگر وارد سهمیهٔ کل نشود، جایی در المپیک نداشته باشد.

ماده‌های امدادی؛ ۱۲ تیم مستقیم و نقش تازهٔ ARC

در هر ماده امدادی، ۱۲ تیم با سریع‌ترین زمان در مرحلهٔ مقدماتی مسابقات جهانی بوداپست ۲۰۲۷ سهمیهٔ مستقیم کشور را می‌گیرند. اینجا سهمیه متعلق به کمیتهٔ ملی المپیک است، نه چهار شناگری که آن زمان را ثبت کرده‌اند. اگر کشوری از مسیر بوداپست سهمیهٔ مستقیم نگیرد اما در فهرست نهایی المپیک به اندازهٔ کافی شناگر انفرادی واجد شرایط داشته باشد، می‌تواند با همان شناگران ماده امدادی تشکیل دهد؛ با این تفاوت که اجازهٔ افزودن شناگر اختصاصی ماده امدادی را ندارد.

عنوان قدیمی «شناگر فقط ماده امدادی» با مفهوم Additional Relay Competitor یا ARC جایگزین شده است. تعداد ARC با تعداد ماده‌های امدادی پذیرفته‌شدهٔ کشور بالا می‌رود: برای یک ماده امدادی دو نفر، دو ماده امدادی سه نفر، سه ماده امدادی پنج نفر، چهار ماده امدادی شش نفر، پنج ماده امدادی هفت نفر و برای شش یا هفت ماده امدادی حداکثر هشت نفر. این افراد داخل سقف ۸۳۰ نفر حساب می‌شوند.

ARC الزاماً استاندارد زمانی انفرادی ندارد، اما باید دست‌کم در مرحلهٔ مقدماتی یا فینال یک ماده امدادی شنا کند. اگر بدون تأیید پزشکی مسابقه ندهد، آخرین ماده امدادی‌ای که امکان حضورش در آن وجود داشته ممکن است رد صلاحیت شود. در عوض، ARC اگر در یک مادهٔ انفرادی استاندارد B داشته باشد و سقف دو نفر کشور پر نشده باشد، می‌تواند در آن ماده نیز مسابقه دهد؛ تغییری مهم نسبت به نقش کاملاً محدود شناگر ماده امدادی در برخی دوره‌های گذشته.

سهمیهٔ همگانی؛ مسیر توسعه‌ای، نه راه میان‌بُر بی‌قاعده

کشورهایی که نه شناگر A دارند، نه ماده امدادی واجد شرایط و نه دعوت‌شدهٔ B، می‌توانند برای حداکثر یک مرد و یک زن سهمیهٔ همگانی درخواست دهند. اگر کشور فقط در یک جنس ورزشکار واجد شرایط داشته باشد، ممکن است برای جنس دیگر یک سهمیهٔ همگانی بگیرد. با این حال، ورزشکار باید سابقهٔ حضور در یکی از رویدادهای تعیین‌شدهٔ ۲۰۲۷ یا برنامه‌های بورسیهٔ مرتبط را داشته باشد.

برای این مسیر شرط‌های فردی هم وجود دارد: لس‌آنجلس باید نخستین یا دومین المپیک ورزشکار باشد، او در آغاز برنامهٔ شنا کمتر از ۳۰ سال داشته باشد و معمولاً بالاترین امتیاز جدول World Aquatics را در میان ورزشکاران واجد شرایط کشورش ثبت کرده باشد. بنابراین سهمیهٔ همگانی به معنای ثبت‌نام آزاد هر شناگر بدون سابقهٔ بین‌المللی نیست.

آب‌های آزاد؛ سه ایستگاه برای رسیدن به ۲۲ نفر

مرحلهٔ اول: سه نفر برتر بوداپست ۲۰۲۷

در هر جنس، سه نفر اول ۱۰ کیلومتر مسابقات جهانی بوداپست سهمیهٔ مستقیم می‌گیرند. در صورت تساوی در میان سه نفر نخست، همهٔ ورزشکاران درگیر تساوی سهمیه خواهند گرفت؛ موضوعی که می‌تواند تعداد صندلی‌های باقی‌مانده در مرحلهٔ نهایی را کاهش دهد.

مرحلهٔ دوم: یک سهمیه از رده‌بندی جهانی

بالاترین ورزشکار واجد شرایط در رده‌بندی جهانی آب‌های آزاد در ۱ فوریهٔ ۲۰۲۸ یک سهمیه می‌گیرد. اگر او قبلاً در بوداپست سهمیه گرفته باشد یا کشورش سقف دو نفر را پر کرده باشد، سهمیه به نفر واجد شرایط بعدی منتقل می‌شود.

مرحلهٔ سوم: رویداد انتخابی ۲۰۲۸

بخش عمدهٔ سهمیه‌ها در رویداد انتخابی ویژهٔ ۲۰۲۸ توزیع خواهد شد. نخست، نمایندگی قاره‌ای بررسی می‌شود: بالاترین ورزشکار واجد شرایط از هر قاره‌ای که هنوز نماینده ندارد می‌تواند سهمیه بگیرد. سپس سهمیهٔ میزبان، در صورت واجد شرایط بودن و سهمیه‌نگرفتن قبلی آمریکا، اعمال می‌شود و صندلی‌های باقی‌مانده بر اساس ترتیب پایان همان مسابقه تا تکمیل ۲۲ نفر توزیع می‌شوند. در حالت بدون تساوی و استفادهٔ کامل از مسیرها، حدود ۱۲ سهمیه برای بخش پایانی این مرحله باقی می‌ماند.

یک درِ اضافه از استخر به اقیانوس

قانونی جذاب به شناگران مسافت استخر اجازه می‌دهد وارد ۱۰ کیلومتر شوند: هر ورزشکاری که در ۸۰۰ یا ۱۵۰۰ متر آزاد استاندارد A گرفته و سهمیهٔ قطعی شنای استخر در گروه ۸۳۰ نفر دارد، می‌تواند با معرفی کشورش در آب‌های آزاد نیز مسابقه دهد؛ البته سقف دو نفر از هر کشور و هر جنس پابرجاست. به همین دلیل تعداد واقعی شرکت‌کنندگان ۱۰ کیلومتر می‌تواند از ۲۲ سهمیهٔ پایه بیشتر شود.

این بند مرز میان شناگر استخر و آب‌های آزاد را کم‌رنگ می‌کند، اما تصمیم ساده‌ای نیست. آمادگی تاکتیکی، تغذیه حین مسابقه، جهت‌یابی، تماس بدنی، شرایط موج و دمای آب با ۱۵۰۰ متر استخر تفاوت بنیادی دارند. داشتن مجوز ورود به معنای آماده‌بودن برای مسابقهٔ المپیک در اقیانوس نیست.

این مقررات برای مربی و فدراسیون چه معنایی دارد؟

• برنامهٔ رکوردگیری باید فقط روی «زمان B» متوقف نشود؛ هدف A، موقعیت جهانی و احتمال دعوت باید هم‌زمان پایش شوند.

• برای متخصصان ۵۰ متر، حضور و اوج‌گیری در جام جهانی ۲۰۲۷ می‌تواند از هر مسابقهٔ دیگری مهم‌تر باشد.

• تیم‌های ماده امدادی باید از بوداپست ۲۰۲۷ به‌عنوان انتخابی مستقیم استفاده کنند و هم‌زمان سناریوی ARC را از قبل طراحی کنند.

• شناگران ۸۰۰ و ۱۵۰۰ متر که آب‌های آزاد را جدی می‌گیرند، باید خیلی زودتر از المپیک تجربهٔ مسابقه و مهارت تغذیه و جهت‌یابی بسازند.

• فهرست ملی صرفاً حاصل زمان‌سنج نیست؛ قواعد کمیتهٔ ملی المپیک و انتخاب داخلی کشور نیز می‌تواند سخت‌گیرانه‌تر از حداقل‌های World Aquatics باشد.


سه سوءبرداشت رایج

«زمان B گرفتم، پس المپیکی‌ام»

خیر. B شرط ورود به فرآیند دعوت است و دعوت فقط در صورت باقی‌ماندن ظرفیت صادر می‌شود.

«تیم امدادی سهمیه گرفت، پس همان چهار نفر می‌روند»

خیر. سهمیهٔ ماده امدادی به کشور می‌رسد و ترکیب نهایی تابع انتخاب ملی و قواعد ورود است؛ هرچند ورزشکاران ARC باید واقعاً در ماده امدادی مسابقه دهند.

«۲۲ سهمیه یعنی دقیقاً ۲۲ نفر در ۱۰ کیلومتر»

الزاماً نه. شناگران واجد شرایط ۸۰۰ یا ۱۵۰۰ متر استخر می‌توانند به‌صورت اضافه وارد آب‌های آزاد شوند و میدان را بزرگ‌تر کنند.

جمع‌بندی

لس‌آنجلس ۲۰۲۸ فرصت‌های بیشتری برای مدال ساخته، اما نه لزوماً صندلی‌های بیشتری برای شناگران. شش مادهٔ ۵۰ متر تازه، جام جهانی را به دروازهٔ مستقیم المپیک تبدیل کرده؛ استاندارد B را از «سهمیه» به «امکان دعوت» نزدیک‌تر کرده؛ و جایگاه شناگران ماده امدادی را با مدل ARC تغییر داده است. در آب‌های آزاد نیز بوداپست، رده‌بندی جهانی و رویداد انتخابی ۲۰۲۸ سه مسیر اصلی‌اند، با یک پل ویژه برای ستاره‌های ۸۰۰ و ۱۵۰۰ متر.

برای ورزشکار، پیام روشن است: فقط سریع شنا کردن کافی نیست؛ باید بداند کدام مسابقه، در چه تاریخ و از کدام مسیر، رکورد او را به سهمیه تبدیل می‌کند. برای مربی و فدراسیون نیز برنامهٔ دو سال آینده باید هم‌زمان فیزیولوژی، تقویم، رتبه‌بندی و قواعد ورود را ببیند. در نظام جدید، یک تصمیم درست دربارهٔ محل و زمان اوج‌گیری می‌تواند به اندازهٔ چند دهم ثانیه ارزش داشته باشد.

منابع

• World Aquatics — LA28 Olympic Qualification System Principles Finalised for Swimming and Open Water Swimming — مشاهده منبع
• Qualification System — Swimming, LA28 (نسخه ۱۰ دسامبر ۲۰۲۵) — مشاهده منبع
• World Aquatics FAQ — LA28 Swimming Qualification System — مشاهده منبع
• Qualification System — Open Water Swimming, LA28 — مشاهده منبع
• LA28 — Medal Event Programme and Athlete Quota — مشاهده منبع
امتیاز شما: اولین امتیاز را بده
نظرات (0)

هنوز نظری ثبت نشده — اولین نفر باشید.

ثبت نظر

مطالب مرتبط

همه‌ی مقالات «
اخبار و رویدادها

امتیاز شنای هنری را چطور بخوانیم؟ راهنمای تماشاگر برای فصل ۲۰۲۶

عدد نهایی شنای هنری حاصل یک نمره سلیقه‌ای نیست. درجه سختیِ ازپیش‌اعلام‌شده، اجرا، تأثیر هنری، خطاهای هماهنگی و جریمه‌ها هرکدام بخشی از داستان را می‌سازند.

2026/07/15
اخبار و رویدادها

فینال ۱۰‌خطه در جام جهانی شنا؛ دو خط اضافه چه چیزی را عوض می‌کند؟

فدراسیون جهانی ورزش‌های آبی در جام جهانی شنا و قهرمانی جهان ۲۵ متر ۲۰۲۶ استفاده از ۱۰ خط را در بخشی از نیمه‌نهایی‌ها و فینال‌ها آزمایش می‌کند. دامنه این طرح محدود است و ماده‌های تیمی استقامتی همچنان هشت‌خطه می‌مانند.

2026/07/15
اخبار و رویدادها

شیرجه ۶٫۲ در پورتو فلاویا؛ امتیاز شیرجه از ارتفاع چطور خوانده می‌شود؟

آیدن هسلوپ در جام جهانی پورتو فلاویا با دشوارترین شیرجه مسابقه به قهرمانی رسید. برای فهم این نتیجه باید تفاوت نمره اجرای داوران، درجه سختی و قوانین را بدانیم.

2026/07/14