لئون مارشان (Léon Marchand) در پاریس ۲۰۲۴ به قهرمانی رسید که یک کشور مسابقههایش را دنبال میکرد. چهار طلای انفرادی، دو برنز امدادی و شبهایی که ورزشگاه با هر حرکت او منفجر میشد، ظاهراً جایی برای آرزوی بزرگتر باقی نمیگذاشت. مسئله بعدی اما دشوارتر بود: وقتی مهمترین هدف دوران حرفهای در ۲۲سالگی محقق شده، یک شناگر برای چه چیزی دوباره ساعتها تمرین میکند؟
بعد از رؤیایی که خیلی زود واقعی شد
لئون مارشان در المپیک پاریس ۲۰۲۴ طلای ۲۰۰ متر پروانه، ۲۰۰ متر قورباغه، ۲۰۰ متر مختلط و ۴۰۰ متر مختلط را به دست آورد. او در همان بازیها همراه تیم فرانسه دو مدال برنز امدادی نیز گرفت. اهمیت این موفقیت فقط در شمار مدالها نبود؛ مارشان در کشور خودش و زیر فشار انتظاری مسابقه داد که پس از هر مرحله سنگینتر میشد.
پیروزی در چنین مقیاسی میتواند به همان اندازه که انگیزهبخش است، جهت حرکت ورزشکار را مبهم کند. هدفی که سالها همه تمرینها به سوی آن چیده شده بود، ناگهان به پایان میرسد. مارشان در گفتوگوی سال ۲۰۲۶ خود با روزنامه لوموند تأکید کرد که همیشه بازیهای پاریس را تنها «یک مرحله» میدانسته است. این جمله کوتاه، تفاوت میان هیجان یک موفقیت و ساختن یک دوران حرفهای طولانی را نشان میدهد.
او پس از المپیک بلافاصله مسابقه بعدی را مرکز جهان خود نکرد. بخشی از مسیر تازهاش به فاصله گرفتن از فضای فشرده پاریس، تجربه محیطهای متفاوت و سپس بازگشت به تمرینهای منظم زیر نظر باب بومن مربوط بود؛ مربیای که سالها با مایکل فلپس کار کرده و اکنون برنامه مارشان را در آستین تگزاس هدایت میکند.
شهرت، حریفی بیرون از استخر
قبل از پاریس، مارشان برای علاقهمندان جدی شنا یک ستاره جهانی بود؛ بعد از پاریس، به چهرهای عمومی در فرانسه تبدیل شد. این تغییر فقط تعداد مصاحبهها و درخواست عکس را افزایش نمیدهد. زمان استراحت، رفتوآمد، تمرکز پیش از مسابقه و حتی آزادی حضور در مکانهای عمومی نیز تغییر میکند.
یکی از چالشهای قهرمان پس از المپیک آن است که دوباره فضای ساده تمرین را پیدا کند؛ جایی که نتیجه دیروز امتیازی برای ست امروز محسوب نمیشود. کرنومتر به شهرت واکنش نشان نمیدهد. تکنیک، استقامت و کیفیت برگشتها نیز با تشویق تماشاگران حفظ نمیشوند.
باب بومن از مدتها پیش برنامه مارشان را فقط برای یک المپیک طراحی نکرده بود. این همکاری با یک ایمیل ساده از طرف شناگر جوان فرانسوی آغاز شد؛ مارشان برای بومن رزومه فرستاد و خواست در آمریکا زیر نظر او تمرین کند. تصمیمی که ابتدا جسورانه به نظر میرسید، به شکستن رکورد قدیمی فلپس در ۴۰۰ متر مختلط و سپس چهار طلای پاریس انجامید.
بازگشت با حجم تمرین سنگین
در بهار ۲۰۲۶، گزارشها از بازگشت مارشان به تمرینهایی با حجم هفتگی تا حدود ۷۲ کیلومتر خبر دادند. این عدد بهتنهایی نسخه تمرینی برای دیگران نیست؛ بلکه نشان میدهد پشت اجرای چنددقیقهای در مسابقه، چه حجم بزرگی از کار کنترلشده قرار دارد. چنین برنامهای برای یک قهرمان جهان زیر نظر تیم تخصصی اجرا میشود و تقلید آن برای شناگران عادی نه مفید است و نه ایمن.
مارشان در مسابقات Pro Swim Series وستمونت در مارس ۲۰۲۶ فقط در مواد تخصصی خود حاضر نشد. بر اساس نتایج رسمی فدراسیون جهانی، او ۵۰ و ۲۰۰ متر آزاد را نیز امتحان کرد و در ۲۰۰ متر قورباغه و پروانه مسابقه داد. حضور در مادههای متفاوت میتواند به مربی و ورزشکار اطلاعاتی تازه درباره سرعت پایه، تقسیم انرژی و نقاط قابل بهبود بدهد؛ بدون آنکه هر مسابقه الزاماً به یک مأموریت رکوردشکنی تبدیل شود.
بازگشت او به مسابقات قهرمانی فرانسه در سناتین نیز کاملاً مطابق یک فیلمنامه پیروزی پیش نرفت. مارشان در ۴۰۰ متر مختلط زمان ۴:۰۴٫۵۶ را ثبت کرد؛ اجرایی بسیار سریع که بار دیگر سطح بالای آمادگیاش را نشان داد. با این حال، پس از احساس درد در کشاله ران راست در مرحله مقدماتی ۲۰۰متر قورباغه، ابتدا از فینال و سپس با اعلام رسمی فدراسیون شنای فرانسه از ادامه مسابقات کنار رفت.
این توقف را نباید به داستانی اغراقآمیز درباره شکست یا بحران تبدیل کرد. گاهی تصمیم حرفهای دقیقاً همین است: قهرمان به جای آنکه برای کامل کردن برنامه مسابقات ریسک کند، مسابقه کوتاهمدت را فدای ادامه فصل و هدف بلندمدت میکند.
هدف تازه؛ بهتر شدن، نه تکرار پاریس
تلاش برای بازسازی عین پاریس میتواند دام بزرگی باشد. شرایط میزبانی، شور تماشاگران و موقعیت تاریخی آن بازیها تکرارشدنی نیست. هدف منطقیتر، ساختن نسخه تازهای از شناگر است.
مارشان در مسابقات جهانی ۲۰۲۵ سنگاپور نیز نشان داد که پس از المپیک متوقف نشده است. او رکورد جهانی ۲۰۰ متر مختلط را در نیمهنهایی به ۱:۵۲٫۶۹ رساند و روز بعد قهرمان جهان شد. این رکورد یک پیام روشن داشت: انگیزه تازه لزوماً از زیاد کردن تعداد مسابقهها نمیآید؛ گاهی از انتخاب یک چالش فنی دقیق حاصل میشود.
مسیر لسآنجلس ۲۰۲۸ برای او فقط دفاع از مدالها نیست. انتخاب مواد، سازگاری با شهرت، حفظ سلامت، مدیریت حجم تمرین و پذیرفتن توقفهای لازم همگی بخشی از پروژهاند. بزرگترین خطر برای یک قهرمان جوان شاید کمبود توانایی نباشد؛ تصور این است که باید در هر حضور، نسخه شبهای تاریخی پاریس را دوباره اجرا کند.
چند نکته جالب درباره لئون مارشان
- پدر و مادر او، زاویه مارشان و سلین بونه، هر دو سابقه شنای سطح بالا و حضور المپیکی دارند.
- مارشان در سال ۲۰۲۳ رکورد جهانی ۴۰۰ متر مختلط مایکل فلپس را شکست؛ رکوردی که ۱۵ سال دوام آورده بود.
- چهار طلای انفرادی او در پاریس در سه تخصص متفاوت به دست آمد: پروانه، قورباغه و مختلط.
- او در نیمهنهایی ۲۰۰ متر مختلط مسابقات جهانی ۲۰۲۵ رکورد جهانی ۱:۵۲٫۶۹ را ثبت کرد.
- همکاری با باب بومن پس از آن آغاز شد که مارشان شخصاً برای او ایمیل و رزومه فرستاد.
درس مارشان برای شناگران ایرانفینا
مسیر مارشان برای یک هنرجوی شنا بیش از آنکه درباره ۷۲ کیلومتر تمرین در هفته باشد، درباره هدفگذاری مرحلهای است. هنرجوی مبتدی میتواند ابتدا روی راحتی در آب و تنفس کار کند؛ سپس یک طول شنای پیوسته، اصلاح تکنیک یا یادگیری شنای جدید را هدف بگیرد. رسیدن به یک هدف نباید پایان تمرین باشد؛ همانطور که شکست یا توقف کوتاه نیز پایان مسیر نیست.
درس دوم، اهمیت مربی و برنامه متناسب است. مارشان با وجود استعداد استثنایی، برنامه خود را بدون هدایت تخصصی نمیسازد. برای شناگر عادی نیز کیفیت حرکت، پیشرفت تدریجی و بازخورد مربی ارزشمندتر از تقلید حجم تمرین قهرمانان است.
جمعبندی
قصه تازه لئون مارشان درباره شمردن مدالهای گذشته نیست؛ درباره یافتن دلیلی برای برگشتن به استخر پس از تحقق بزرگترین رؤیاست. او آموخته است که شهرت را مدیریت کند، مادههای تازه را بیازماید و در زمان لازم از ادامه مسابقه صرفنظر کند. برای هرکسی که میخواهد شنا را شروع کند یا پس از وقفه به آب برگردد، همین نگاه مرحلهای میتواند مفید باشد. برای یافتن مربی و رزرو کلاس متناسب با سطح خود نیز میتوانید به app.iranfina.com سر بزنید.
سامر مکاینتاش در ۱۹سالگی رکورد ۱۷ساله ۲۰۰ متر پروانه زنان را شکست؛ روایتی از تقسیم انرژی، استقامت و مسیری که به زمان ۲:۰۱٫۶۵ رسید.
موشا جانسون، نایبقهرمان المپیک پاریس، در جام جهانی آبهای آزاد ۲۰۲۶ همه رقابتهای انفرادی را برد؛ روایتی از تاکتیک، استقامت و تمرین هوشمند.
جالب است بدانیم فلپس پر افتخارترین ورزشکار تاریخ المپیک در کودکی از بردن سرش زیر آب وحشت داشته است. باهم زندگینامه مایکل فلپس را بخوانیم.
هنوز نظری ثبت نشده — اولین نفر باشید.