ملیسا سایدمَن، متولد ۲۶ ژوئن ۱۹۹۰ در هافمن استیتس ایالت ایلینوی، یکی از ستونهای فیزیکی تیمی بود که سه طلای پیاپی المپیک را برای آمریکا به دست آورد. او در کالیفرنیا رشد کرد و توانایی بازی در مرکز حمله و دفاع، انعطاف تاکتیکی مهمی به تیم آدام کریکوریان میداد.
سایدمَن در دانشگاه استنفورد بازی کرد و در سال ۲۰۱۱ جایزه پیتر جی. کوتینو را بهعنوان بهترین بازیکن زن دانشگاهی آمریکا گرفت. قدرت بدنی، حفظ موقعیت و توان مقابله با سنترفورواردهای حریف، او را هم در حمله و هم دفاع ارزشمند میکرد.
در لندن ۲۰۱۲، آمریکا پس از دو نقره و یک برنز سرانجام قهرمان المپیک شد. سایدمَن در نخستین حضورش بخشی از تیمی بود که اسپانیا را در فینال شکست داد. او چهار سال بعد در ریو نیز از عنوان قهرمانی دفاع کرد.
در توکیو ۲۰۲۰، تیم آمریکا پس از یک شکست غیرمنتظره در مرحله گروهی دوباره به مسیر برد بازگشت و در فینال اسپانیا را شکست داد. سومین طلای پیاپی، سایدمَن را همراه مگی استفنز در صدر پرافتخارترین زنان المپیکی واترپلو قرار داد.
او در سه دوره متوالی قهرمانی جهان ۲۰۱۵، ۲۰۱۷ و ۲۰۱۹ طلا گرفت و در سه بازی پانآمریکن ۲۰۱۱، ۲۰۱۵ و ۲۰۱۹ نیز قهرمان شد. این ثبات نشان میدهد موفقیت او تنها به بازیهای المپیک محدود نبود.
نقش سایدمَن غالباً در درگیریهای مرکز و کارهای کمنمایشتر تاکتیکی شکل میگرفت؛ گرفتن موقعیت، ایجاد فضا و دفاع مقابل قدرتمندترین بازیکن حریف. سه طلا در سه المپیک و سه طلا در سه قهرمانی جهان، کارنامهای تقریباً بینقص برای دوران ملی او ساخته است.
هنوز نظری ثبت نشده — اولین نفر باشید.