الکساندر پوپوف یکی از بزرگترین شناگران سرعتی تاریخ و از نظر بسیاری از کارشناسان، بهترین متخصص ۵۰ و ۱۰۰ متر آزاد در تمام دوران است. او با تکنیک فوقالعاده روان، تعداد کم حرکت دست در هر طول استخر و آرامشی مثالزدنی هنگام مسابقه، استانداردهای جدیدی برای شنای سرعت ایجاد کرد و به الگویی برای نسلهای بعدی تبدیل شد.
پوپوف از هشتسالگی شنا را آغاز کرد. او ابتدا در کرال پشت فعالیت میکرد، اما پس از پیوستن به گروه تمرینی گنادی تورتسکی در سال ۱۹۹۰، به کرال آزاد روی آورد؛ تصمیمی که مسیر حرفهای او را تغییر داد. خیلی زود به تیم ملی شوروی و سپس روسیه راه یافت و در اوایل دهه ۱۹۹۰ به قدرت اول شنای سرعت جهان تبدیل شد.
در المپیک بارسلون ۱۹۹۲، پوپوف با قهرمانی در هر دو ماده ۵۰ متر آزاد و ۱۰۰ متر آزاد جهان را شگفتزده کرد. چهار سال بعد، در المپیک آتلانتا ۱۹۹۶، موفق شد از هر دو عنوان خود دفاع کند و به نخستین شناگر مرد پس از جانی وایزمولر تبدیل شود که در دو المپیک متوالی، هم در ۵۰ متر و هم در ۱۰۰ متر آزاد مدال طلا میگیرد. این دستاورد او را به اسطوره شنای سرعت تبدیل کرد.
تنها چند هفته پس از المپیک آتلانتا، پوپوف در جریان یک درگیری خیابانی در مسکو با ضربه چاقو بهشدت مجروح شد. تیغه چاقو به ریه و کلیه او آسیب رساند و بسیاری تصور میکردند دوران قهرمانیاش به پایان رسیده است. اما او پس از چند ماه توانبخشی، به استخر بازگشت و دوباره در مسابقات جهانی و اروپا به قهرمانی رسید؛ بازگشتی که یکی از الهامبخشترین داستانهای تاریخ ورزش محسوب میشود.
در سال ۲۰۰۳ و در ۳۱ سالگی، پوپوف بار دیگر در مسابقات جهانی بارسلونا قهرمان هر دو ماده ۵۰ و ۱۰۰ متر آزاد شد؛ موفقیتی کمنظیر برای یک شناگر سرعتی در آن سن. او در سال ۲۰۰۵ از دنیای قهرمانی خداحافظی کرد و پس از آن به عنوان عضو کمیته بینالمللی المپیک (IOC) و مدیر ورزشی به فعالیت ادامه داد.
هنوز نظری ثبت نشده — اولین نفر باشید.