الکساندر شاپیچ، متولد ۱ ژوئن ۱۹۷۸ در بلگراد، از پرگلترین بازیکنان تاریخ واترپلو است. او در ساختار ورزشی یوگسلاوی رشد کرد و در نوجوانی به سطح بزرگسالان رسید. قدرت شوت، جسارت در حمله و توان گلزنی از چند موقعیت مختلف، خیلی زود او را از یک استعداد جوان به محور هجومی تیم ملی تبدیل کرد.
شاپیچ در ۱۸سالگی در المپیک آتلانتا ۱۹۹۶ بازی کرد. در طول دوران ملی، تغییرات سیاسی منطقه باعث شد با سه عنوان متفاوت وارد مسابقات شود: یوگسلاوی، صربستانومونتهنگرو و سپس صربستان. با وجود تغییر نام و ساختار تیم، جایگاه او در خط حمله ثابت ماند و بیش از یک دهه از مهمترین گلزنان واترپلوی جهان بود.
او در المپیک سیدنی ۲۰۰۰ به برنز رسید و در آتن ۲۰۰۴ مدال نقره گرفت. فینال آتن یکی از نزدیکترین مسابقات دوران او بود؛ تیمش برتری اولیه را از دست داد و ۸ بر ۷ مغلوب مجارستان شد. شاپیچ در پکن ۲۰۰۸ نیز برنز گرفت و با سه مدال از چهار حضور المپیکی، دوران ملی خود را پایان داد.
در مسابقات جهانی، شاپیچ با تیم صربستانومونتهنگرو قهرمان سال ۲۰۰۵ شد و پیش از آن نقره ۲۰۰۱ و برنزهای ۱۹۹۸ و ۲۰۰۳ را گرفته بود. سه طلای قهرمانی اروپا در سالهای ۲۰۰۱، ۲۰۰۳ و ۲۰۰۶ نیز بخشی از کارنامه اوست. مدالهایش میان سه ساختار ملی تقسیم شدهاند، اما همگی ادامه یک مسیر ورزشی واحد را نشان میدهند.
دوران باشگاهی او در صربستان، ایتالیا و روسیه سپری شد. برای باشگاههایی مانند ستاره سرخ، بچِی، کامولی، ساوونا و اشتورم ۲۰۰۲ بازی کرد و چندین بار آقای گل رقابتهای ملی و اروپایی شد. توانایی گلزنی مستمر، او را به بازیکنی تبدیل کرد که حریفان ناچار بودند طرح دفاعی خود را حول مهار شوتهایش تنظیم کنند.
شاپیچ پس از بازنشستگی وارد مدیریت ورزشی و سپس سیاست شد و در مسئولیتهای شهری بلگراد فعالیت کرد. هرچند مسیر پس از ورزش او متفاوت بود، جایگاه ورزشیاش با آمار گلزنی، سه مدال المپیک و مدال در چهار دوره قهرمانی جهان تعریف میشود؛ کارنامهای که نام او را در میان بزرگترین مهاجمان تاریخ واترپلو قرار داده است.
هنوز نظری ثبت نشده — اولین نفر باشید.